Eg veit ein hage full av fred

Eg veit ein hage full av fred,
Til porten titt eg vankar,
Han lokkar, helst når sol går ned,
I leng- ting hjarta bankar.
Min beste ven der inne går,
Men eg ved porten enno står.

Eg veit ei kjelde frisk og klår,
Kvar kvelden kan eg høyra
Ho surlar djupt - når stilla rår -
Så herleg for mitt øyra.
Og eg som kunne vatnet nå,
Kvi tyrstar eg ved kjelda då?

Eg veit ein gamal veg å gå
Når morgon atter randar.
Den vegen ber mot høgder blå,
Der lett og fritt eg andar.
Frå kraft til kraft den vegen ber,
Men sjeldan, sjeldan går eg der.

Kvar morgon, dyre Frelsar min,
Og når eg ser det kvelda,
Å, lei meg i din hage inn
Og tørsten sløkk i kjelda!
Du veit om alt som i meg er,
Du veit åg at eg har deg kjær.