Han tek ikkje glansen av livet
1
Han tek ikkje glansen av livet,
Den frelser som kallar på deg.
Først då kan for alvor du leva
Når han får deg fylgja på veg.
2
Du høyrer dei dårande røyster
Som lovar deg gullglim og glans,
Men ingen legg lys over vegen
Som Jesus og kjærleiken hans.
3
Han hjelper i brattaste bakkar
Og stør deg når vegen vert smal.
Han signar dei sollyse sleter
Og lyser i dødsskuggens dal.
4
Han fører deg frelst over fjorden,
Heilt fram til den himmelske strand.
Når døden sin brotsjø du møter, Vil
Jesus dra båten i land.
5
Han tek ikkje glansen av livet,
Han gyller din morgon og kveld
Og opnar ei dør til dei salar
Der æveleg høgtid du held.