Den sjel som har flydd til forsonarens

Den sjel som har flydd til forsonarens fred,
Skal fienden aldri til jorda slå ned,
Den sjel, - om all helheimen mot henne set,
-:/: Eg aldri, nei aldri i æva forlet.:/:

Så talar vår Gud i sitt herlege ord, -
Den bergfaste grunn for hans folk her på jord.
Kva meir kan han seia enn det han har sagt,:/:
Til deg som har bygt på den grnn han har lagt?:/:

Går vegen i mørke og tårefylt dal,
Min nåde er nok o den djupaste kval.
Di logen deg svir, - det skjer alt for den skuld:/:
Å øyda ditt slagg og å skira ditt gull.:/:

Og må gjennom ovdjupe elvar du gå,
Skal straumane der ikkje over deg slå.
For eg vil gå med deg og signa di sorg,:/:
I hardaste naud skal du bu i mi borg.:/:

Ver uredd, frimodig, for eg med deg går!
Eg, eg er din Gud ifrå år og til år.
Eg styrkjer deg, hjelper deg, oppe deg held:/:
I ungdom og alder, til seinaste kveld.:/: