Den som emgong høyrde ropet Frå

Den som emgong høyrde ropet
Frå dei store ifolkeslag:
Kom og hjelp oss, for vi vandrar
Utan von og utan dag!
Aldri, aldri meir han gløymer
Denne såre sukk som stig
Frå dei arme folk som ventar
Medan deira livssol sig.

Den som emgong såg dei store
Åkrar, gumande til haust.
Då vår Frelsar vende synet
Mot dei store land i aust, -
Aldri, aldri meir han gløymer
Det som han den gong fekk sjå.
Og i hjarta vaknar bøna:
Også meg du bruka må.

Den som emgong høyrde kallet,
Jesu kjærleiks sterke ord:
Gå med bodet om mi frelsa
Ut til alle folk på jord!
Aldri, aldri meir han gløyma
Kan vår Frelsars hjartelag,
Og han kviskrar: Herre, bruk meg,
Medan enno det er dag!